Vandaag had ik graag ergens anders willen zijn. Dat is net zoiets als het willen roken. Een leeg verlangen. Treuren om iets dat niet ís;
Het ontneemt je de mogelijkheid om de schoonheid en de kracht van het hier en nu te zien.


Laatste keer!
CT.
Vandaag had ik graag ergens anders willen zijn. Dat is net zoiets als het willen roken. Een leeg verlangen. Treuren om iets dat niet ís;
Het ontneemt je de mogelijkheid om de schoonheid en de kracht van het hier en nu te zien.

Ik kwam deze onderstaande info-graphic tegen. Het verklaart waarom social media (lees: "bloggen op SRB") zo verslavend is en wat dat met onze hersens doet; het gaat over aandacht krijgen en aandacht krijgen is verslavend... Het verklaart dus ook meteen waarom het bloggen, juist hier, extra goed werkt; exrokers (maar ook andere ex-verslaafden) zoeken vaak- bewust of onbewust- naar een alternatieve verslaving... de één gaat iets meer drinken, de ander snoept wat meer om dat dopamine-centrum maar tevreden te stellen... maar nu hoort de social media (lees: "bloggen op SRB") er ook officieel bij.
Haha, maar daarom hélpt het bloggen hier op SRB daarom ook juist zo goed! *zucht*
U zijt gewaarschuwt. Gij verslavingsgevoeligen.
(edit: ik moet wel zeggen dat er ook andere redenen zijn hoor waarom het SRB goed werkt- zoals de herkenning van andere verhalen en hoe je dat kan inspireren bijvoorbeeld, of het schrijven van comments, dat vaak ook indirect als motivaties voor jezelf werkt)
"Posting on social media sites (SRB) rewards the brain the same way sex and food do."
(en zoals elke andere drugs doen, zoals roken, drinken, blowen, etc)
Haha, maar dit bericht kwam wel precies het laatste zetje geven om het blog een beetje vaarwel te gaan zeggen. Een andere hobby te gaan zoeken; was dus al een tijdje geleden met hardlopen begonnen, maar blijk je daar weer endorfines aan te maken...éénmaal een junkie........







Genoeg gezondheid en conditie om mee te doen aan een hardloopwedstrijd
Lieve Bloggers,
Vaak waren jullie mijn 'things behind the sun'; mijn nooit aflatende steun en toeverlaat. De stille kracht waardoor het gelukt is het te winnen van het roken.
Ik ben jullie ongelofelijk dankbaar.
Ik heb een kort tijdje geleden een sportmedisch onderzoek laten doen. (bloed prikken, hartfilmpje, longfunctietest en een maximaaltest) Ik voelde me vermoeid en wilde gewoon eens een algehele check-up. Best een goed idee ook, vond ik, zo na een jaar niet-roken. Daarnaast loop ik ook al een tijdje hard, maar ik had het idee dat ik veel te snel met een veel te hoge hartslag liep.
In feite ben je eigenlijk altijd te laat met stoppen met roken, maar ik denk dat ik toch nét op tijd gestopt ben gezien deze uitslag. En daar ben ik toch wel heeeeeel erg blij mee. Eigenlijk geweldig; dat mijn longen zich, schijnbaar, 28 jaar nauwelijks hebben laten intimideren. Nooit meer roken dus.
