Sasa - Stoppen met roken dagboek

Profiel van Sasa
Tue 1 July 2014 14:34 - Blog

Mijn eerste blogje stamt uit juli 2010. Ik heb nu dus precies een stoppen-met-roken carrière van 4 jaar achter de rug. In deze periode ben ik een aantal stadia tegengekomen die voor iedereen denk ik wel herkenbaar zijn, hoewel in willekeurige volgorde. Doe er in ieder geval je voordeel mee.

DE MOETEN-MOGEN-MODUS
Bewandel je pad ten alle tijde blijmoedig- je MOET niet stoppen met roken, je MAG. Dus laat het een fijne weg zijn. Soms met wat obstakels. Maar ja, er moet ook iets te overwinnen zijn. Maar laat het geen kwelling worden. Dat hoeft echt niet. Verwen jezelf op gezette tijden met fijne cadeautjes, of dat nu jezelf vrije tijd gunnen is, of een pot dure crème.

DE FYSIEKE-IK-MIS-JE-ZO-MODUS
De fysieke attacks, in je maag, het nicotine tekort. Van korte duur helden, hou vol! Salmiaklollies waren mijn redding. (Slechts 85 cal per stuk) Ik vond roken in combinatie met drop/salmiak altijd al vreselijk goor, dus ik werd met het eten van salmiaklollies meteen blij dat ik er niet bij hoefde te roken. En voordat je ze op hebt, is het fysieke gevoel alweer vertrokken.

IK VOEL ME ZO ONBESTEMD MODUS
Onrust. Verveeld. Onbestemde onrust. 100x tetris spelen terwijl ik moest werken. Ongeconcentreerd. Zenuwachtigheid. Alles komt door die sigaret. Maar voor elk probleem is een oplossing! Oók zonder sigaret. Pak een Mindfulness-app. Of zoek op Youtube een mindfulness-filmpje. Een geleide meditatie is het handigst. Omdat een pratende stem je helpt in het focussen van je wegfladderende gedachtes. 5-15 minuutjes. Helpt als een trein. Sowieso de dag beginnen met mediteren is heel heilzaam.

De ZIELIG MODUS
Ik mág niet meer roken… *huil* *huil* *huil*, oooh ik ben zo zielig… moet worden: Ik WIL niet meer roken. Tussen beide oren.
Het is het verschil tussen een stoppóging en een besluit om niet meer te willen roken. Het lijkt een subtiel verschil, maar qua besluitvaardigheid is het in je hoofd een wereld van verschil.

DE WAAR-DOE-IK-HET-ALLEMAAL-NOG-VOOR-MODUS
Wéét waarom je niet meer wilt roken. De algemene gezondheidsredenen, geld en dat soort dingen weten we allemaal wel. Maar hoe persoonlijker, waardevoller of dierbaarder je reden, hoe makkelijker vol te houden. Ik heb nu mijn stoproken-geld apart gezet voor een reis die ik over 5 jaar wil gaan maken met mijn zoon. Dat lijkt ver weg, maar vorig jaar was dat nog 6 jaar, en ik vind het fijn om iets positiefs in het vooruitzicht te hebben, plus, al €1000 op de spaarrekening! En als het even moeilijk is, kijk ik gewoon even naar de spaarrekening. (haha, niet doorvertellen)
Tip: zet je geld écht op een rekening. Iedereen ziet wel aan zijn metertje hoeveel geld je uitgespaard hebt, maar het is echt zó tof, dat je fysiek écht geld spaart door iets niet te doen…

DE NOOIT-MEER-MOGEN-ROKEN-MODUS
Deze modus maakte me nogal paniekerig. Vooral in het begin. Iemand gaf mij de tip om het van dag tot dag te bekijken. Of desnoods van uur tot uur. Heel do-able.

DE DRAMA MODUS
Soms kon ik zo lekker in mn eigen stoproken drama modus blijven hangen. Even keihard relativeren is dan ook best lekker.

DE EEUWIGE INNERLIJKE DIALOOG MODUS
Hier werd ik persoonlijk gek van; de continue dialoog met je verslaving, a.k.a. het rookmonster, de Bi-atch, in al zijn onzichtbare verschijningsvormen. De verleider. Ik heb hem letterlijk gevisualiseerd. Als zijnde een soort alter-ego (en dit was voor mij een eye-opener); ééntje net zo slim, dom, gewiekst, naïef, slordig, etc als ik. EN DUS AL MIJN ZWAKKE ( KWETSBARE) PLEKKEN KENT! Vanaf toen heb ik besloten geen enkele dialoog meer met m aan te gaan. Liet m ook niet meer in de vorm van drama modus binnenkomen. Zero tolerance. Actie.
Heeeeeeel bevrijdend.

DE-EERSTE-KEREN-ZONDER-SIGARET-MODUS
In feite moet je heel veel momenten opnieuw beleven zonder sigaret. Om het automatisme eruit te laten slijten. In het begin ben je vol goede moed goed gewapend, omdat er nog zoveel ‘eerste keren’ zijn; de ochtend-koffie-met-sigaret, de na-het-heerlijke-eten-sigaret, de lekker-werken-bij-de-computer-sigaret, en oooh déze: (mijn oude favoriete) de-lekker-alleen-in-de-auto-radio-aan-koffietje-erbij-raampje-open-en-de-heerlijk-ik-voel-me-vrij-sigaret…..
Na verloop van tijd worden de eerste-keer-zonder-sigaret-momenten steeds schaarser. (Af en toe heb je nog wel eens een romantische hunkering, of zeur gedachte van het rookmonster, a.k.a. de zieligmodus “maar al mijn beste vrienden roken allemaal wel, waarom ik niet”, maar die daargelaten)
En dán wordt het opletten geblazen; dan gaat er ineens iemand dood. Of je hebt een hevige relatiecrisis. Of een goede vriendin emigreert. En die eerste keren zijn moeilijk… Omdat je ze niet dagelijks meemaakt. Omdat ze onverwacht zijn, wanneer je niet voorbereid bent. Omdat je vroeger alle grote emoties oploste met een sigaret. En dan schiet je zomaar weer ineens in je oude patroon- “ik ga me veel beter voelen als ik nu rook” Het rookmonster schiet zijn kans schoon. Wees gewaarschuwd.

DE ALLES-IS-LEUKER-MET-EEN-SIGARET-MODUS
Ja vroeger ja. Ja toen alles beter was. Toen we nog gewoon in de klas mochten roken. Of in de trein. Of lekker na het vrijen. De brandgaten daargelaten. En de stank. Maar dat was VROEGER dames en heren. (En hoe leuk dat dan later moet zijn, met een zuurstoftankje naast je bed….)

DE LOSER-MODUS
Tja, en dan heb je het echt heel lang volgehouden, het ging eigenlijk best heel goed. En dan heb je toch zomaar in een opwelling een sigaret gerookt, en dan lig je in je bed en denkt: “Sjonge wat ben ik een loser”. Ook dat is een stadium. Een besef. Ik gun m niemand, want geloof me, hoe slecht je je dan voelt. Bovendien is het hier enorm opletten geblazen- óf je glijdt zó weer weg, of je recht je rug, zet álle zeilen bij en gaat stoer door met het gestop. Laat het een leerzaam moment zijn.

DE STIEKUM ROKEN MODUS
Dit stadium is pas echt loserig. Haha, ook een paar keer gedaan. Sigaretten uit iemands jaszak bietsen en dan stiekum ergens oproken. “Zolang niemand me ziet, dan is het ook niet echt”.

HET ZONDER HET ROOKGORDIJN MODUS
Tja, en daar zit je dan, huilend, kwetsbaar, één opborrelend gróót verdriet, en ineens geen sigaret om je achter te verschuilen. “De-ik-ben-zo-emotioneel-en-niemand-kan-me-helpen-behalve-een-sigaret-modus”. Hoe zieliger hoe erger deze modus. Mij hielp het om gewoon even tijd te nemen voor dat gevoel. Op een stoel te gaan zitten en in gedachten naar het verdrietige gevoel in je lijf gaan. Waar komt het vandaan? Vaak liggen er namelijk oorzaken/ problemen aan ten grondslag, waar je vroeger helemaal geen ruimte aan zou hebben gegeven, omdat je ze zou hebben weg gerookt met een sigaret. Maar dat verdriet en die oorzaken los je niet op met een sigaret…Dat los je op door er aandacht aan te geven…

IK WEET HET ÉCHT ÉCHT ÉCHT NIET MEER MODUS
Dan zijn er altijd toffe stop-roken-matties hier op het blog. Midden in de nacht, maakt niet uit, er is altijd wel íemand die je een hart onder de riem kan steken. Dank dank dank!!
En voor als je op pad bent- ik had altijd een nicotinezuigtabletje bij de hand. Die zijn niet zo sterk als kauwgum en werken direct. Nooit gebruikt. Maar had ze bij me als backup. Ja toch één keer gebruikt- toen ik met een rokende vriendin bij een concert was en zij geen zin had om naar beneden, naar buiten, in de kou te gaan roken hahaha.

ROKEN IS EEN VERSLAVING-BESEF-MODUS
Nicotine gaat op receptoren in je hersenen zitten waar je vervolgens happy van wordt. Zo ook heroine, cocaine, caffeine, etc. Die stofjes gaan op plekken zitten in ons beloningscentrum- dat oorspronkelijk ontworpen is om ons als mens niet te laten uitsterven- zodat we blijven sexen en zodat we blijven eten. Zaak is dus om gezonde beloning-gevers te zoeken. Zoals endorfines kweken door te gaan hardlopen bijvoorbeeld.

DE EXPERIMENTELE MODUS
Éven proberen of het nog smaakt, ach, een feestje, moet kunnen… Het blijft een blijk van dat je nog steeds verslaafd bent. Want waarom zou je roken? Omdat het zó lekker is? Oja? (En wanneer je deze 2 verschillen los van mekaar kan zien is dit een zeer hulpvaardige gedachte:) de smáák van een sigaret is echt super smerig. Asbakkerig. Echt (écht!) niet lekker! Het is het inlossen van het nicotinegebrek dat je doet laten geloven dat deze sigaret lekker is. En dat heet: verslaving.

ER-GEWOON-IN-BLIJVEN-GELOVEN-MODUS (BORD VOOR JE KOP)
Is eigenlijk een vervolg op de vorige. “Nee, alléén op feestjes ga ik roken”. Of: “Alleen op vakanties”. Ik herinner het me nog goed- ik bietste een sigaret van mijn partner. Lekker, voor de tent, na het eten, kind was de hort op, boekje, wijntje, avondzon. Enorm genieten (want sigaret smaakte écht goor, en maar tegen mezelf zeggen hoe lekker, nee, alléén deze keer) De volgende dag weer. De dag erop dacht ik ’s middags: “oh lekker, vanavond na het eten, lekker een sigaretje, misschien wel 2 gewoon. Omdat het kan. Omdat het vakantie is”…
En daar was het besef: “Hoezo, vanavond wéér een sigaretje?! Halloo?!” Ik was toch zo blij dat ik deze gedachtes niet meer hoefde te hebben? Vond de rust zo heerlijk na al dat gekissebis de hele dag door in mn hoofd?!

DE ZERO-TOLERANCE MODUS
En zo ontstond de zero-tolerance-modus. Stoppen met roken is gewoon geen één sigaret meer willen roken. Geen roker meer willen zijn. Ik zette mijn teller op nul. Een schone lei. Ik wilde niet wéér in zo’n troebele afglij-situatie. Klaar. Over. Uit. En garde! Een fris begin!

DE NEE-BEDANKT-IK-ROOK-NIET-MODUS
Het omslagpunt van ik-ben-gestopt naar ik-rook-niet. Heeft bij mij best lang geduurd. Maar ineens hoorde ik het mezelf zeggen: “Nee bedankt, ik rook niet.” Maar nog steeds blijft ie gevoelig. Hij houdt me allert dat ik toch altijd een soort gestopte roker blijf.

HET-HEROÏSCHE MOMENT-MODUS
We zijn er bijna. Je denkt namelijk dat je er bént. Een eindstreep hebt gehaald. De 100-dagen of de 365-dagen pas.
En nu ben ik ook absoluut een voorstander van alles vieren wat er te vieren valt. Maar dan is er een dag later het besef dat het gewoon doorgaat- het gestopt zijn, het alert blijven. En dat brengt me bij de laatste modus-

HET GROTE BESEF-MODUS
Het grote besef is, voor mij althans, dat ik dingen in mijn leven wilde veranderen; bewuster wilde gaan leven, met meer aandacht voor mezelf en anderen en het moment zorgen, een voorbeeld wilde zijn voor mijn kind. Stoppen met roken is daar een onderdeel van. Een aanzet. Ik ben weer gaan sporten. Let sindsdien een stuk beter op mijn voeding. Heb een Versapers gekocht. Ben vegetarisch gaan eten en eet zo goed als geen suiker meer. Heb meer (ware) aandacht voor mezelf, anderen en het moment. Ben ontspannender en relaxter geworden.
Stoppen met roken schudt even flink aan je voegen, zet alles in trilling, maar het zet dingen ook mooier terug op zijn plaats.
Wat ik ermee wil zeggen is dat het vaak niet alleen om het stoppen met roken hoeft te draaien. Het is onderdeel van een groter besef. Dus maak dat stoppen met roken niet te groot in je leven. Je leeft gewoon verder, maar nu zonder sigaretten. Maak je een misstap, denk dan in ieder geval aan al die tijd dat je longen schoon zijn geweest en ga gewoon verder waar je gebleven was. Zet lastige momenten om in iets positief. Iets constructiefs. Iets voor jezelf. Laat het je krachtig maken. Een mooier mens. Wees trots op jezelf- elke dag als je in je bed ligt.

Want, ik citeer een dierbare vriend, als je kan stoppen met roken, kan je alles!

Thu 23 January 2014 00:12 - Blog

Skieën, dag één, evenwicht verliezen, voorover vallen, bindingen schieten (dan) niet los, ik hoor en voel een 'plop' in mn kuit, auwauwau, zweepslag.
Ziekenhuis, ik vraag hoe lang dit gaat duren, en dan komt het:

Dokter: "Schwer zu sagen, aber rauchen Sie?"
Ik: :razz: "Nein" :razz: (hahaha, hoe ongelofelijk kinderachtig maar übertrots er zich dan een klein idioot feestje afspeelt in een halve seconde en ik moeite heb om dat "nein" kalm en volwassen uit te spreken)
Dokter: "Gut, dass ist sehr gut für die Durchblutung und Heilung der Muskulatur."

Jippie!

(Dat het tot mijn teleurstelling een dag later dus niet gewoon alweer genezen was en we maar terug naar NL gingen, geheel terzijde)

Mon 23 December 2013 14:52 - Blog

Ik zag een filmpje van Pema Chodron op Facebook en wil het graag met jullie delen, omdat het ook het stoppen met roken-proces, en alle gevoelens die daarbij komen, een stuk 'zachtaardiger' kan maken.

Dit is de strekking:

Are you willing to commit to be gentle with yourself- gentle with your fear, gentle with your self-agression, gentle with your struggle, anything that arise uncomfortable being in yourself. Just a certain gentleness to yourself. Figure out for yourself what that means- see your unkindness to yourself and others. Are you willing to commit to be gentle to yourself, working on that for the next year?

Haha, vooral haar vraag om er een jaar op te letten deed iets bij mij;
het niet even over de vraag mijmeren en hup weer door naar het banale van de dag, maar nu realiseerde ik me dat het over een groter en struktureler vraagstuk ging, en merkte daardoor dat ik ineens de hele dag veel beter op mijn gedrag ging letten;
hoe ga ik met bepaalde situaties en emoties om; kan ik zachtaardiger zijn voor deze gedachte, voor dit moment, voor mijn boosheid of frustratiemomenten, voor mijn vooroordelen t.o.v. mijzelf en/of anderen... Heel wonderlijk hoe je dan ineens jezelf anders (zachter) in een situatie/moment kan zetten...

Denk er eens aan wanneer je een lastig moment hebt.

Ik wens iedereen een liefdevolle kerst.

Mon 14 October 2013 22:38 - Blog

Ik ben een hardnekkige stopper.
Sjonge, wat ben was ik creatief in het bedenken van slinkse gedachten om maar weer te gaan roken. Wat een uitgekiende smoezen had ik voorhanden. En véél ook! Wat heb ik de uithoeken van mijn eigen hersenpan en mijn gevoelens leren kennen. Wat slím vond ik mezelf ook om er soms juist gewoon even geen seconde bij stil te staan en er, húp, gewoon ééntje op te steken. Wat heb ik soms zin om 'er schijt aan te hebben' en wat ging die gedachte toch enorm goed hand in hand met mogen roken...Wat goed kon ik keihard tegen beter weten in doen alsof roken even lekker was. Of was er nog ergens een klein ongenoegje? Dan ging een sigaret dat wel even oplossen... Ik ben van een zeer eigen-wijs soort.

Maar nog hardnekkiger en nét iets slimmer is de stopper in mij. De volhouder. De doorzetter. De niet rokende roker.
Want wat ben ik blij met álle inzichten die deze valkuilen hebben opgeleverd; zo is dit míjn 3 jarige stoppen-met-roken-proces geworden, zoals ie voor iedereen anders en uniek is.
Rijk, vol, intens, verdrietig, gefrustreerd, hysterisch, blij, leerzaam, depri, opnieuw-de-dingen-ontdekken en voelen dus vooral ALIVE.
Om me uiteindelijk neer te kunnen leggen bij het besef dat roken simpelweg een verslaving is en dat ik daarom beter geen enkele sigaret meer kan roken, want ik ben dus niet tegen die éne bestand en hoei! wat geeft dat een rust! Alsmede ook een trots, liefdevol en blijmoedig gevoel dat ik elke dag ergens onder de dag met me meedraag.
Gegroet gestopten!

Mon 9 September 2013 18:14 - Blog

En dan af en toe, zo heel af en toe, ineens zijn ze er. Zomaar.
Zit ik in de kantine te werken aan een lastig klusje. Links van mij een lang raam met tafeltjes en rokers. Zonnetje erbij. "Oooh hmmm, een sigaretje...
Ok, gewoon doorwerken Sas.
"Mán, die niet-rokers zijn best suf. Van die brave oh-oh-wat ben-ik-gezond-types"
Geen ruimte geven.
Maar mijn lijf vervult zich van een soort leegte ineens.
"D'r mag toch best een rafeltje aan je leven zitten, Sas? Iedereen heeft wel iets, nou, en dan heb jij dat je rookt."

Waarom poppen die gedachtes ineens op?
Zomaar?
:evil: