Sasa - Stoppen met roken dagboek

Na superonthaal, lief en warm wederzien van zoonlief en vriend, inmiddels afgelopen anderhalf dag moeite met thuis zijn- thuis wordt er vanaf 's ochtends al lekker doorgerookt, vanochtend een vergadering, stond ineens ook iedereen op t balkon te paffen en vanavond even naar 't café met vriendin, ook al zo'n verstokte roker. Ze vroeg of t niet leuk zou zijn om met zijn allen te gaan kamperen. Hartstikke leuk, vooral voor de kids, maar op vakantie met 3 rokers ?!@%*# Lijkt me moeilijk... Ik weet niet of ik daar zo'n zin in heb, of stel ik me aan?

Enerzijds probeer ik andere rokers, sigaretten, geen aandacht te geven, ik vind ook dat ik niet moet zeuren of er tijd aan moet besteden, maar word door de geur, volgeregende asbakken, openstaande ramen boven, rondslingerende pakjes camel, of wat dan ook, er de hele tijd aan herinnerd. grrrrr. 't Lijkt even of de hele wereld rookt behalve ik. Bah. Maar goed, bijna bedtijd, dus dag overleefd. 't Is helaas niet meer dan dat. Voel me vandaag even geen overtuigd gestopte roker. Maar één die nét over de streep bleef. Maar is genoeg.

Morgen naar de Efteling. Want ik geloof nog in sprookjes!

Jee. over 2 dagen al 2 weken. Gaat best snel. Gisteren nog een feestje onder de luchtwortelbomen en bij t zwembad met allemaal mensen van over de hele wereld. Wat leuk, en, wat roken ze veel!!! haha. HAd helemaal nergens last van, nee, sterker nog, ipv zoals vroeger een avondje flink door gepaft te hebben, werd ik nu aardig fris wakker. Vanochtend nog een laatste duik in t zwembad, genoten van het meest fantastische ontbijt ooit gezien, nu naar huis. Naar mijn mannen. Joehoe!

Wat een geweldig bijzondere tijd.

Kijken hoe t nu weer in de normale situatie gaat- met rokend lief...en al mijn rokende vrienden....Maar dat zien we dan overmorgen wel weer.

Oja, en van het enorme bedrag van €11,43 dat ik heb uitgespaard, heb ik dan van die coole braziliaanse slippers gekocht die hier dan geen drol kosten. Onder het mom van "wie vroeger niet veel rookte moet dan nu slim zijn"

Jee, wat vond ik mezelf zielig zeg vandaag. Om alles. Je kan het zo gek niet bedenken of ik draaide t zó, dat 't vooral voor mij heel zielig was.

Op n gegeven zag ik t ineens, "nu is t genoeg, sneu type" Zet n muziekje op, kijk eens om je heen wat je allemaal wél kan, hebt, mág, doet, kunt.

En ineens hielp dat gewoon...

Zucht.

Blij!

Alle tekenen wezen erop dat dag 7 een soort van klein feestje zou worden; een lief cadeautje van jw en een fantastisch ontbijt in het hotel waar ik nu verbijf; heeeeeeel veel vers exotisch fruit, geperste watermeloensap, plus verder allerhande soorten cake en croissantjes, veel te lekker...

Ik begon vandaag om 8u; naar de ruimte alwaar een decor (voor een theatervoorstelling) van mij opgebouwd zou zijn. Het was een ramp; maten klopte niet, materialen klopte niet, plus dat ik dacht dat alles al veel verder gevorderd zou zijn, ik had immers alle bouwtekeningen al maanden geleden opgestuurd, nog 100x mailtjes gestuurd of er vragen waren, maar niks terug gehoord????

What the fuck.

Kalm blijven. Constructief blijven. Hoe alles realistisch blijven zien, zonder teveel van mensen te vragen, zonder teveel consessies te doen. Ik zit in Brazilië, niet in NL, wat is hier normaal? Hoe schiet een ochtend op, wat kan je van mensen vragen, waar kan of moet je compromissen sluiten??

Normaal gesproken was ik al 10x de ruimte uit gerend, om even mijn kop helder te krijgen met een peukie erbij. Nu dus niet. Moeilijk....huilen bijna. En wel vaker dan 1x eigenlijk. Wat een zooitje.

Uiteindelijk een heldere lijst gemaakt. Met m'n collega. Ondertussen ook weer stikken van het lachen om rare beesten die hier vrij rond lopen, een soort van reuze cavia's, haha.

Dan op zoek naar een piano, voor de voorstelling en worden we rond gereden door Rio Preto, komen op verschillende maffe adressen waaronder in een soort van garage met daarachter een stuk of wat piano's onder een golfplaat dak.

En dan weer een opening met champagne met de minister van Cultuur van Brazilië en heb ik weer verkeerde kleren aan- spijkerbroek, t-shirt, zucht.

Ik mis m'n sigaretjes als ik eerlijk ben. Ik heb ook soms zo'n raar intens gek leven. Moet t dan even op een rijtje kunnen zetten. Nu zónder. Gaat best oké, maar ben dan ook veelste blij dat ik weer in mijn hotelkamertje ben (met teveel doodgeslagen muggen op de muur) om dan even m'n dag op een rijtje te kunnen zetten en het te kunne delen met jullie.

Alvast bedankt voor t lezen.

Ik ga t niet opgeven, zekers niet, maar kan wel janken af en toe.

Sas

Dag 6 is bijna dag 7, joepie!

Het gaat best goed, 't zeurt n beetje, maar veel lieve mensen om me heen, én jullie natuurlijk!